@سید قاسم آدما دو جور زندگی میکنن: یا غرورشونو زیر پاشون میذارن و با انسانها زندگی میکنن یا انسانهارو زیر پاشون میذارن و با غرورشون زندگی میکنن!

هرچند مخاطبتون من نیستم ولی این حرف درستی نیست. چون محور تعاملات ما غرورمون نیست. البته اگه ملاک و معیار ما در زندگی آموزه های دینی باشن

ممنون ک برای پستم.نظر گذاشتین فرهان اقا
نامید نباش داداش گلم تو خدارو داری

دختر گلم. خدا ملک شخصی نیست که. خدا ، خدای همه اس. البته از لطفتون ممنون ولی کیه که سرنخورده باشه یا یه جائی نلنگیده باشه. مهم اینه وقتی خوردی زمین دستتو فقط به سمت خودش دراز کنی تا بلندبشی و اگرنه بدتر میشه حال و روزت. خدامیگه اگه بنده های من میدونستن چقدر دوسشون دارم هرآن میمردن. فقط باید از پیلۀ گناه دراومد دختر بابا تا گرمای خورشید آروم کنه آدمو همین

حرفتون کاملا درسته...ما انسانها نمیدونیم خدا چقدر دوسمون داره...همیشه پیشمونه...ولی ما دوسداشتم کسو میخوام که شاید اونقدی براش مهم نباشیم...

اصلا اینجوری نیست. خدامیگه من مثل شکارچی که درکمین شکاره منتظرنشستم دستی به سمت من دراز بشه تا من بگیرمش. (ان ربک لبالمرصاد) همچین خدائی منو تورو رهامیکنه؟ این روهم بگم که عطوفت خدا به زنا نزدیکتر از مرداست یعنی بامردا محکمتر حساب کتاب میکنه تا بانوان.
حوش به حالتون

دعا میکنم غرق باران شوی ... چو بوی خوش یاس و ریحان شوی ... چو یاران مهدی شمارش کنند ... دعامیکنم جزء یاران شوی

ممنونم از لطفتون