بربود دلم .... در چمنی .... سرو روانی ....... زرین کمری .. سیمبَری .. موی میانی ........خورشید وشی .. ماه رُخی .. زهره جبینی ......یاقوت لبی .. سنگ دلی ..... تَنگ دهانی

عیسی نفسی .. خضر رهی .. یوسُف عهدی
جم مرتبه‌ای ... تاج وری ... شاه نشانی ...

شنگی .. شکرینی ... چو شکر در دل ِخلقی
شوخی .. نمکینی ... چو نمک شور ِجهانی

جادو فکنی ... عشوه گری ... فتنه پرستی
آسیب دلی ... رنج تنی .... آفت ِ جانی

بیداد گری ... کج کُلَهی ... عربده جویی
شکّر شکنی ... تیرقَدی ... سخت کمانی

در چشم ِ امل .... معجزه ی آب ِ حیاتی
در باب ِ سخن .... نادره ی سحر بیانی ....

کی‌ زُلف و .. رُخ و .. لعل ِلب ِ او شده سعدی
آهی و ... سرشکی و ... غباری و ... دخانی

این غزل سعدی فقط در مطلع و بیت هشتم فعل دارد .....
می گویند از غزلهای تکنیکی حضرتشان است ....
برای خودش واژه نامه ایست .....................