منم دستامُ مث ِ خیلیای ِ دیگه قبل ِ #خواب میذارم زیر ِ سرم ، زُل می زنم به #سقف .. مرور می کنم حرفایی رو که شنیدمُ و باید یادم بمونه رو .عهد می بندم با خودم که مایه ی #آرامش باشم نه سلب ـش . واسه دیدن ِ خوشحالی ِ اون یه نفر تموم ِ #تلاشمو بکنم ، هرچقد که راه ِ سختی باشه..همینجوری که چشم دوختم به یه نقطه #لبخند می زنم .. ، خنده ی بی عاری ِ !!! آخه آخر ِ همه ی این قول و قرارآ باید به یه #نفر برسه .. همونی که چشاتُ ببندی و بخوابی در حالی که میدونی فردا #مُنتظرت ِ ..، ولی واسه من میشه یه #حُبابی که دست ِ یه غریبه بهش خورد و نابود شُد نه فقط خواب ِ شیرینم از بین رفت .. #آرامشـم ازم گرفته شُد .