به دنیایی که در آن مقابل چشم خواهری... برادری را... به دنیاایی که سربریده بالای نی را مقابل چشم خواهری قرار داد...به دنیایی که گلوی شش ماهه ای را یاتیر سه شعبه سیراب کرد بدون توجه به اینکه گلوی کودک شش ماهه کجا و سه شعبه کجا... به دنیایی که دختری را در کنار جسم بی جان پدری کتک زدند ... به دنیایی که عمویی را شرمنده ی بچه ها کرد... به دنیایی که برادری در کنار بدن بی جان برادرش کمرش شکست...

به دنیایی که هزاروجندسال است مردی را ازنسل علی را

محبوس کرده...

به دنیایی که مردترینش منتظر انتقام از آن کوچه ای است که در آن

داغ مادر بر دلش نشسته است..

.

به دنیایی که مردی صبح و شب به بهانه ی حسین آل رسول اشک

غربت سر میدهد...



به دنیایی که مردی از آل فاطمه در غربت و اسارت خواهری خون

گریه میکند...



و به دنیایی که در آن غربت ودرد سهم آل فاطمه است..

خسته ام... به فریادم برس یا غیاث المستغیثین..



برای خودم نیز سوال شده است..


در حشر که صدا می زنند هر گروهی را...این الفاطمیون..این الحیدریون..

تو را که صدا زدند چند نفر خواهند آمد؟؟

این المهدویون؟؟!