بگذار آسمانت، سر از نخ هیچ بادبادکی در نیاورد.. می دانی این طوفان ها که می وزند، تنها ندارترت می کنند..... تنها سر سبز آرزوهایت را بر باد میدهند..

بی منت بادهایی که
شوق شرجی چشمانت را نمی فهمند

بگذار آسمانت،
سر از نخ هیچ بادبادکی در نیاورد..
می دانی
این طوفان ها که می وزند،
تنها ندارترت می کنند..
تنها
سر سبز آرزوهایت را بر باد میدهند..

تو تا جایی
دستت به آسمان می رسد
که نخ بادبادکت قــــــد بدهد..،
تا جایی پرواز را می فهمی، که باد با دلت راه بیاید..
تو تا جایی در روزمرگی محدود می شوی
که دست روی دست آرزو بگذاری..

از حصار خیال آزاد کن اندیشه ات را
و برای فردایت هیچ آرزویی تعریف نکن..
باور کن رویــــا به ناکام بودنش نمی ارزد....
دنیا اگر بخـواهد،
خودش با دلت کـــــــــنار می آید...


حمید رضا هندی