......

ای نكویان كه در این دنیایید

یا از این بعد به دنیا آیید

اینكه خفته است در این خاك منم

ایرجم ایرج شیرین سخنم

مدفن عشق جهان است اینجا

یك جهان عشق نهان است اینجا

عاشقی بوده به دنیا فن من

مدفن عشق بود مدفن من

هركه را خوی خوش و روی نكوست

مرده و زنده من عاشق اوست

من همانم كه در ایام حیات

بی شما صرف نكردم اوقات

تا مرا روح و روان در تن بود

شوق دیدار شما در من بود

بعد چون رخت ز دنیا بستم

باز در راه شما بنشستم

گرچه امروز بخاكم ماواست

چشم من باز بدنبال شماست

به نشینید بر این خاك دمی

بگذارید بخاكم قدمی

گاهی از من به سخن یاد كنید

در دل خاك دلم شاد كنید