دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

برف، شاخه ها را خم کرده بود و در بارش بعد حتمن می شکستشان. آدمها هم مثل درختها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه های آدم وجود داشت و سنگینی اش تا بهار دیگر حس میشد. بدیش این بود که آدمها فقط یکبار می مردند. و همین یکبار چه فاجعه ی دردناکی بود! "سمفونی مردگان-عباس معروفی"

1392/05/17 - 13:17
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)