نمیدانم شب ها من شاعر می شوم ُ #تــو را غزل باران می کنم !! یا تو بهانه میشوی ُ #من غزل غزل می بارم !؟!

زبانت قصر شیرین است و من قاصر از شیرین بیانی

من طعم شیرین یافتن را در طعم تلخ از دست دادن یافتم!
و از این میان سهم من ، تنها یک "یادت بخیر" ساده بود...!

کار سختی ست دوست نداشتن تو !!!
باید بروم برای خودم کار دیگری دست و پا کنم...

بی راهه ها را دوست دارم .
آن زمان که به تو می رسند...!

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

اگر مشغله ات زیاد طول نمی کشد ،
تمام عمر اینجا منتظرت خواهم ماند...

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

تو از آن زمستان نمور ...
که از ارتفاعات برف گیر شانه هایت شروع میشد ، بی قرار تر شده ای...
با گنجشک های روی دامنت یکی دو تا میکنی...!!!

من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

ارتباط مشکوکی بین من و کشوی آشپزخانه ،
توازن زندگیم را به هم خواهد زد...
عاقبت!

نگـ و .