آهنگ یکشنبه غم انگیز با بیش از صد خودکشی!!!!دیدگاه داستان غم انگیز خودکشی های گوش کننده گان

رزو سرس
موسیقی دان مجارستانی و خانه به دوشی بود که یک سال پس از آن که معشوقه اش به خاطر نداری و در به دری ترک ش کرد پشت پیانو نشست تا به خواست دوست ش برای ترانه او آهنگی بسراید . صندلی اش را تنظیم کرد و بالای دفترچه نت نوشت :

تقدیم به معشوقه قهر کرده ام ...

یکشنبه غمگین تا سه سال پس از آن شهرت زیادی نداشت اولین بار ماموران پلیس بوداپست فوریه ۱۹۳۶هنگام تحقیق روی پرونده خودکشی کفاشی به نام جوزف کلر به قدرت این آهنگ پی بردند.
آنها متوجه شدند که متوفی به جای وصیت نامه یا متن ی که دلیل خودکشی اش را توضیح دهد، کاغذی با چند بیت شعر از ترانه ای گمنام به جا گذاشته. آن ها گمان کردند که این ترانه برای جوزف کلر، خاطرهای شخصی را تداعی می کرده است.
پس از مرگ جوزف کلر، خودکشی های دیگری در مجارستان اتفاق افتاد که در تمام آن ها رد پای یکشنبه غمگین وجود داشت.
بعضی از درگذشتگان، شعر این ترانه را به جای وصیت نامه از خود باقی گذارده و بعضی ها نیز پیش از مرگ به تأثیر این آهنگ بر تصمیم شان به خودکشی اشاره کرده بودند.
خبر رسید که دو نفر در دو شهر مختلف( بدون اینکه از دیگری خبری داشته باشند )از نوازندگان دوره گرد خواسته بودند تایکشنبه غمگین را ( که حالا مشهور شده بود ) برای شان بنوازند و سپس خود را خلاص کرده بودند.
روزنامه ها نوشتند که مردی از دسته ارکستر یک کلوب شبانه می خواهد تا این آهنگ را برای ش بزند و سپس جلوی در کلوپ به صورت خود شلیک می کند .
ماهی گیران می گفتند که هر چند گاه یک بار، بدن بی جانی را از دانوب بالا می کشند که در انگشتهای به هم چفت شده اش کاغذی را چنگ زده و همیشه در تکه هایی از کاغذ که در مشت جنازه از آب محفوظ مانده است، ابیاتی از یکشنبه غمگین را پیدا می کنند.
سوژه عاشقان شکست خورده ای که دسته دسته خود را می کشند، برای روزنامه ها جذاب بود و به آسانی دست از سرش برنمی داشتند؛ تا روزی که ماهیگیران، جنازه دختری ۱۴ ساله را ازعمق دانوب بیرون کشیدند که مثل همیشه در مشت ش کاغذی پنهان بود. اما این بار، به خلاف همیشه، اطرافیان دخترک گواهی دادند که او هرگز عاشق نشده است.
اندکی بعد نیز پیرمردی ۸۰ ساله خود را از طبقه هفدهم ساختمانی به پایین پرت کرد. شاهدان گفتند که او موقع پریدن یکشنبه غمگین را می خوانده است. آنها گفتند که پیرمرد تا لحظه آخر به خواندن ادامه داد و صدای ش تنها زما