@حاجی

خدای من عرب و فارس و ترک و انگلیسی‌زبان نیست. خدای من با هر بنده‌ای به زبان همان بنده سخن می‌گوید
خدای من نیازی به واسطه ندارد. واسطه‌ای اگر هست برای کمک به بندگانش فرستاده نه برای بستن دست خود. ذره‌ای شک ندارم که واسطه‌هایش از او مهربان‌تر نیستند. واسطه‌هایش(که بندگان خوب او هستند) در برابر او عددی نیستند. اما ... اما او نیازی به واسطه ندارد. من بی‌واسطه با او سخن می‌گویم و از او کمک می‌گیرم.
خدای من مرا بسیار دوست دارد و بارها دوستی‌اش را به من نشان داده. او به من گفته که دوستت دارم حتی اگر تو مرا دوست نداشته باشی و با من بد کنی. کمکت می‌کنم حتی اگر کمک نخواهی . دستت را می‌گیرم حتی اگر آن را به سویم نگیری. راست می‌گوید ... دستم را می‌گیرد و مرا با خود به این سو و آن سو به تفریح می‌برد. وقتی شیطنت می‌کنم و دستم را می‌کشم و از دستش فرار می‌کنم خیلی دوام نمی‌آورم ... چیزی نگذشته احساس تنهایی می‌کنم : خدایا کجایی؟ کمکم کن... و خدا دستم را می‌گیرد و سرم را نوازش می‌کند. به روی خودش هم نمی‌آورد... لبخندی هم می‌زند! می‌گوید هر وقت مرا گم کردی نگران نباش مواظبت هستم.
و خدای من همواره در کنار من و با من است. با او شوخی می‌کنم و حرف می‌زنم . از او خواهش می‌کنم و گاه و بیگاه بر سرش فریاد هم می‌زنم . فریاد می‌زنم و اعتراض می‌کنم چون می‌دانم او هیچگاه از کوره در نمی‌رود. خدای من دوست من همنشین من و یاور من است ...