بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ() وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿۱﴾ وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿۲﴾ وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿۳﴾ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿۴﴾ وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿۵﴾ وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿۶﴾ وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿۷﴾ فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿۸﴾ قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ﴿۹﴾ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿۱۰﴾ كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿۱۱﴾ إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿۱۲﴾ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿۱۳﴾ فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿۱۴﴾ وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿۱۵﴾ #دیدگاه

به نام خداوند رحمتگر مهربان

سوگند به خورشيد و تابندگى‏اش (۱)

سوگند به ماه چون پى [خورشيد] رود (۲)

سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند (۳)

سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد (۴)

سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت (۵)

سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد (۶)

سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد (۷)

سپس پليدكارى و پرهيزگارى‏اش را به آن الهام كرد (۸)

كه هر كس آن را پاك گردانيد قطعا رستگار شد (۹)

و هر كه آلوده‏اش ساخت قطعا درباخت (۱۰)

[قوم] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند (۱۱)

آنگاه كه شقى‏ترينشان بر[پا] خاست (۱۲)

پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار ماده‏شتر خدا و [نوبت] آب‏خوردنش را [حرمت نهيد] (۱۳)

و[لى] دروغزنش خواندند و آن [ماده‏شتر] را پى كردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد (۱۴)

و از پيامد كار خويش بيمى به خود راه نداد (۱۵)