@✔ عـلـ[بابا]ــی

نذر دارد بین حاجتمندها پروانه ای


زندگی را سر کند با شمع سقاخانه ای

مثل این پروانه من هم آرزو دارم شبی

عشق را پیدا کنم در مرگ معصومانه ای

هر شبم با فندک و سیگار و مشتی قرص خواب

هر شبم ، شب می شود بی قصه ، بی افسانه ای

جای من در کافه های تلخ چای و قهوه نیست

کاش می دید استکانم باده ی مستانه ای

از مرور خاطراتم سخت سردم می شود

از سلام جبری بیگانه با بیگانه ای

یادگاری مانده در آغوش سردجامه دان

از تن آن روزها پیراهن مردانه ای

باز می بینم فقط یک آدم معمولی ام

نیست در من ردپای شاعر دیوانه ای

لذتی دارد فقط در سایه روشن های عصر

در کنار قهوه ام هم صحبت پر چانه ای