حالا گیریم حافظ هی بگوید : باز آی و دل ِ تنگ ِ مرا .... .. /. یا دو ساعت بعدش , بعدترش , بعدترترش حتی , بگوید : دست از طلب ندارم تا .... .. /. خُب که چه ؟ دردی از کجای چه کسی دوا میشود الان ؟ کی می آید ؟ کدام دل ؟ کدام مونس ؟ چه دستی ؟ کدام طلب ؟ .. /. گویا حافظ دنیایش سال ها دور است از این حوالی .. /. دل خوش میکند بی دلیل .. که فایده کاش داشت لااقل .. که ندارد .. شاید هم چه میدانم , دارد .. دیدنی نیست فایده اش حتما" .. یا چشم ِ دیدنش ما را نه .. یا چه و چه و چه و از همین قبیل مزخرفات .. /. + حافظ جان , پدر بیامرز , کوتاه بیا ..