عــروسے ماטּ "خــوب بــرگـزار شد . . . (!) حـالا در خانـہ خودماטּ نشسـته ایم و این اولـیـن "شــبـــــ " آرامــش ماست ... / . هنـوز لبــاس عــروس و ڪــت شلوار دامــادے "بر تـטּ ماטּ" اســت ، خـسـتـه ایـم و ایـטּ شیریـטּ تریـטּ خـسـتـگے دنـیـاست (!) ڪــہ پـس از سـال ها بــہ هـم رسیده ایـم . . . بـا همـان "لـباس عـروس" بـرمیخـیزم و ۲ نــخ سیگـار میـاورد و روے "پــاهــایـت" مینشینم ، یــڪے بر لــبـــ مـטּ و دیگرے بر لـبــــ او . . . /. چــشـم هایماטּ میخندد . . .(!) مـیـدانـیـم امــشـبــ چـہ خــبـر است (!) و ایــن هـم "شـیــریـטּ تـریـטּ" سیگــار دنــیـا خواهد شد . . . /. چشـم در چشـم ، دسـت در دسـت و چـند "پــُک عمیـق" و فضاے خـانــہ مـہ آلود میشود . . . ناگـاه لاے انگشتانـم داغ میشـود (!) و از ایـטּ "رویاے شـیریـטּ" بیرون مے آیـم . . . یــادم می آید " تــــو "سال هاست ڪہ رفتـہ اے بے معرفت و مـטּ هنوز با هـر نخ "سیگـــار" غرق رویاے تــو مے شوم . . . ( آه . . . + واقعیــت را بـے خیال؛ بـیا دو نـخ رویـا بڪشیـم... (!)