@ارســـــلانـــــ برای دوست داشتنت...

ای صمیمـی تـر از نفـس بـا مـن

اع باز نامرم اینجاس ک

كاش يكيم منو دوس داشت

کار از نا مرم گذشته ، نخود سیامون تموم شده ارسلان ، بفرستش

میخوای آبگوشت بپزی ؟؟

دیگه چکار کنم ؟
آدمُ مجبور میکنن

من خودم رفتنيم من خودم رفتنيييييييييييم

هلل يوس هل يوسه

حیف نامرم اینجاس...
وگرنه ماهم ی قری میدادیم...

قر بوده خانومم / تو قسمت بانوانی مثلا

من پشتمو راه ميكنم تو قرتو بده

آخییییییییییشششششششششششش....

تموم شد ؟؟؟؟؟ بر گردم ؟؟؟

برگرد برگرد

آخيش راحت شدما داشتم ميمردم از بس به ديوار زل زدم

نخند سرت ميادا

روم به دیوار میشم یعنی ؟؟

نه خدا نكنه

من نمیذارم ارسلانم...
اینا دارن میترسوننت...
هیچی نیست ، اصنم درد نداره... نترس...

اي كه گوئي پرستار ارسل نيك پنداري
سوزنت را نشانش نده نگو كه بيماري

گمنام

بچه رو ميترسئني بعدشم ميخندي ... اي بابا تو ديگه كي هسي ...

واس اینکه ارسلانِ من بیدی نیست ک با این بادا بلرزه...
از این سخت تراشم گذرونده و میگذرونه...
به قابلیتاش اعتماد ُ اطمینان کامل دارم آقا.

اوكي پس حالا كه اينجوري شد بدون بي حسي و بيهوشي عملش كن

دستاش جادو میکنه / با ایمان کامل در اختیارشم ...

گفتم میتونه ، نگفتم ک قوانین پزشکی ُ زیر پا میذارم!!!!
میتونه ، از پس سختیا بر میاد ، اما من ک نباس واسش سختی ایجاد کنم !
من مرهمم...

يا الله تو به اين جوونه عاشق رحم كن ... چون خاطره خانم دساش ميلرزه

نمیلزره دستاش پناهمه ....

من دست ُ دلم میلرزه واسش

ديدي حرف من درس بود .. آخه بچه تو هنوز از عشق چي ميدوني .. عاشق اگر دس و دلش نلرزه كه عاشق نيس .. باريكلا خاطره خانم .. درس گفتي ... آقا ارسلان باب من هزار تا پيرن بيشتر از همه دوختم

دست ُ دلم از عشقش میلرزه...
این لرزش هیچ ربطی ب لرزش دستم توو پناهش ، مرهم بودنش ، پشتش بودن کنارش بودن نداره ...
ارسلان درست میگه ، منظورش از عدم لرزش اینایی بود ک گفتم...
ارسلان

فدائی داری بانو

میدونی ک کوچیکتم...

گفته بودم تاج سری
خوابت خوش

فدات

مرد مي رفت از كنار ، بي ادعا
زن بفكر يك پناهگاه ، در خفا
مرد غرق در افكار سيگاري به لب
زن كنار گوشه ئي ، پنهان به شب
مرد از روز خسته ئي خاموش وار
زن بدنبال دلي ، اميدوار
مرد بي توجه از كناري ميگذشت
ناگهان تيري به جان او نشست
تيري پران از نگاه سرنوشت
از خيالات دلي نيكو سرشت
چشمي نافذ ، قلب او را كرد هدف
در سكوت يك نگاه با ناي و دف
مرد گشته بود چون چوب خشك
بوي آهوئي نگاه ، چون بوي مشك
دام بود بر دل و شد صيد او
زن چو سحرش كرد بود در كيد او
از پناهگاهش خزيد بيرون پلنگ
در سكوتش بربط و در دستي چنگ
اين منم فاتح به هفت اقليم تو
حكم كردم بر تو كه زينجا مرو
ماه از ابر دل آمد برون
شد پديدار بر دلش ، عشق و جنون
رخ پري رويان همه طعنه زده
ديده بر غير از منش هرگز مده
اين چنين شد قصه اش آغاز وي
بحر خاموش دلش ، غريد هي
تو از اين پس نه تو ، او گشته ئي
از سگال بد خالي ، خوش خو گشته ئي
سالهاي عمر تو زين پس نياز
سر به سجده آور و خود را بباز
در قمار جان خود با يك نگاه
شاعر چشمان اوئي در پگاه
از لبش جام مئي گير و غزل
در ترنم شو با دل آهو گزل
...گمنام ...
تقديم به شما دو عزيز اميدوارم پاينده باشيد

ممنونم

زنده باشی رفیق . ممنون