کیهان در پاورقی خود نوشت : براى پاسخگويى به اين سؤال بايستى نگاهى به عملكرد اين احزاب در حوادث قبل و بعد از انتخابات سال 1388 داشت و آن را ريشهيابى كرد. گرچه فعاليت احزاب سياسى در جمهورى اسلامى ايران در چارچوب قانون اساسى و حول محورهايى چون خط و انديشه حضرت امام(ره) و ولايت فقيه و تبعيت از رهبرى و قانون اساسى تعريف شده است، امّا تحركات فراتر از انتخابات در سال 1388 توسط اين احزاب، فعاليتهاى اپوزيسيون خارج و داخل كشور، تحركات بىسابقه كشورهاى غربى اعم از بخش رسانهاى و شبكهاى و سفارتخانهها، اعتراف سران كشورهاى غربى در حمايت از آشوبطلبان، اسناد به دست آمده از برخى ستادهاى انتخاباتى اصلاحطلبان، اعتراف سران بازداشت شده حزب مشاركت و سازمان مجاهدين و . . . همه نشانههايى غيرقابل انكار از عملياتى شدن مرحلهاى از پروژه براندازى نرم دشمنان عليه انقلاب اسلامى با كمك عناصر اصلاحطلبى همچون حزب مشاركت بود كه در آن نه فقط «نفى احمدىنژاد» بلكه «تضعيف ولايت فقيه و براندازى نرم جمهورى اسلامى» و «تغيير در برخى ساختارها و نهادهاى نظام» را هدف قرار داده بود. هرچند در كارنامه حزب مشاركت مسائلى چ