نه زاهد بهر پاس دین ننوشد می، از آن ترسد ... که گردد آشکارا گاهِ مستی، کفر پنهانش ... !/ [یغمای جندقی]

جندقی؟ یا حندقی؟

/ جندقی /

آها...حالا شد

دراشعار این بزرگان هم زاهد ها مورد عتابند وهم عابدان

حق هم همینه

زاهد وعابدی که زهد وعبودیتشون عادت شده ویا کوکورانه هست در بزنگاه مستی همه ریزش میکنه
وبقول وفرمایش مولی علی ع: مست کننده های دنیا "می" هست و "قدرت" هست و "خواب" هست و "ثروت"
وبارها شاهد تاریخی داریم که:
زاهدان وعابدانی که به قدرت یا ثروت ...رسیدند چگونه اون روی خودشانر ا نشان دادند

زهد و عبودیت زمانی که پایه فکری داشته باشه
عادت نباشه
باتفکر همراه باشه
اونوقته که میشه عالم
وعالم کسیه که: قرآن درموردش فرمود: انما یخشی الله من عباده العلما
ویا
حدیث میفرماد: مداد العلما افضل من دما الشهدا

یغمای جندقی (شاعر عصر قاجار) که از زاهدان و شریعتمداران متظاهر انتقاد می کرد،
سرانجام برای حفظ جانش از تکفیر امام جمعه شهر، مجبور به توبه شد و سرود:

ز شیخ شهر، جان بردم به تزویر مسلمانی
مدارا گر بدین کافر نمی کردم، چه می کردم؟

به قمار خانه رفتم همه پاک باز دیدم...چو به "صومعه"رسیدم همه زاهد ریایی...

کاشکی زاهد به جای ریش٬ مژگان تر کند...