از امسال خیلی میترسم سال اول دانشگاه خیلی تنها بودم... خیلی. ولی سال دوم و سوم چه تو خوابگاه چه تو دانشگاه دورو برم دوستایی بودن که عاشقشون بودم. خیلیاشون دیگه نیستن... اونایی که هستن هم دیگه واسه من نیستن دلم نمیخواد به فردای 29 شهریور فکر کنم... بعد یه شادیه بزرگ انگار یه دنیا غم پشتشه...

عاطفه دارم ازین عذاب میکشم که یه زمانی کلی دوست پیشم بود. کلی خاطره ی قشنگ. هر روز یه اتفاق تازه. بعد یهو همشون رفتن. یهو خیلی هاشونو واسه بار آخر دیدم... بعد اون شلوغی این تنها شدن خیلی سخته

آره،همینجوریه یه دفعه تنها شدن...

اگه واقعا مدلت جوریه که باید همش ارتباط برقرار کنی کاری نداره که روز اول 2.3 بار تو دوستی پیش قدم شو...

سعیمو مکنم ولی دلم اون دوستارو میخواد اون دور همیا تو بازارچه دانشگاه... میتینگا...

فلور چـــی شد

فلورم یکی از همون رفیقاست
فلور من تا تورو بشناسم تو کامنتا پیر شدم

هیچی عاطفه جان؛یاد روزای خوب افتادم تو یونی,درست که تموم بشه خیلی بده