دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

سرم، سنگینِ دردهایی‌ست، که بر دوش می‌کشم دهانم، تلخِ حرف‌هایی، که از گوش‌های تو بزرگ‌ترند و پشتِ پلک‌هایم، خوابی عمیق خمیازه می‌کشد که تعبیرش تو نیستی و «نیستی» معلم سختگیری‌ست که «میم مالکیّت» را از تمام دستور زبان‌ها خط زده‌ست. «شب به‌خیر عزیزش» فردا، دیگر تو را به یاد نخواهم آورد و نیمۀ خالیِ لیوانت را می‌گذارم کسی پر می‌کند که از موقّتی بودنِ دستورهای زبان چیزی نمی‌داند.

1392/06/20 - 00:07
بدون دیدگاه

لایک

(15 کاربر)

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)