چگونه بخوانَمَت ؟!

پلــــــــک های ِ خستـــه ام را که می گشـــایـم
چیـــزی در وجــــودم می شکنََــــــــــــــــــــــــد
نگاهــــــــم به نقطـــه ای گــــــــــــــــــــره می خـورد
دو قطـــره اشــک از روی ِ گونــــه هایم سـُـر می خورنــد
و در میــان هــــــزاران قطــره ی بــــــــــی قــــــــرار گــُم می شونــد
همچــون مــن
که در میــان هــــزاران راه ِ نرفتـــــــــــــــه و رفتــــــــه
گـــُم شــده ام
دستــــانم را بگیـــر ...
رهـــــا مَکـن ایـن گمشـــــده ی خستــه را

#مرد_من