دلم برات یه ذره شده. برا حرمت, برا شهرت. از گریه های دم صبح حرمت گرفته تا شیطنتا و گشت و گذار کردن با دوستام تو شهرت. هر وقت جم شدیم اومدیم مشهد همه چیمون پنجاه پنجاه بود. نصف زیارت نصف خرید. آخرین باری ک اومدیم حرم با مهدیه 4 صبح بود. هم بارون بارید هم برف. یخ کردیم. اون روزم یادم رفته بود وضو بگیرم چادرمو با سختی جمع کردم رفتم حیاط با آب یخ ِ یخ حوضای قشنگت وضو گرفتم. دلم برات تنگ شده... برا دیدن گنبد طلاییت از دور. برا درد و دل کردن. برا سبک شدن... برا خودت امام رضا جانم. اهل خیلی چیزا نیستم آدم خوبیم نیستم گناهم دارم اندازه خروار اما با همین دلم, خیلی دوست دارم. همین ک خیلی چیزا بین من و شماست برام حجت ِ ک شمام دوسم داری دلم برات تنگ شده اقا رضای مهربون ِ مهمون نواز