اون روز تو 20:30 حرفی جالبی زده شد که سریال و فیلم سینمایی یعنی قصه گویی ، که ما مدت هاس از ش بی بهره هستیم ... به شخصه انقدر چیزهای بی سرو ته و فیلمنامه های تکراری دیدم ، خسته شدم . فیلم نامه نویس های ما فقط نوشتن بلدند ولی تخیل خوبی برای قصه نوشتن و قصه گویی ندارند ./.

الان که راه باز هست ....

کشور های دیگه هم موضوعات ساده ای دارند ولی دارند همینجوری سریال میسازند اما ایران حتی سریال هاش هم کم هست ...

نه خيلي هم راه باز نيس آنا ..

كشوراي ديگه كه ي سري موضاعاتشون ترويج خيلي چيزاست كه با اعتقادات و افكار ِ مردم ِ ما هم خوني كه نداره هيچ كاملا هم در تضاد ِ ..

خيلي چيزا رو هم كه متاسفانه امكاناتش نيست كه بخوان بسازن..

مشكل زياد ِ يكي دو تا نيس ..

من آرتیم

از اون نظر ما میتونستیم سریال های تاریخی خوبی داشته باشیم ولی نداریم ...

من خودم به شخصه سریال های کشور کره رو نگاه می کنم چیز بدی نمی بینم موضعات عادی جامعه ما هم هست . ممکنه یه جاهایی از افسانه ها و چیز هاشون استفاده کنند

مثلا یه سریال می بینم درباره یک بچه اوتیسمی که دکتر اطفال میشه ..

آواتار شبيه بود اشتباه گرفدم

اوهوم منم نميگم همه شون بده اما خب كشور ِ ما با خودش درگير ِ معلوم نيس چند چند ِ

اون که صد البته خود درگیری بیداد می کنه

مشكل اصلي هم همينجاس

فيلما نه ايراني اسلامي ِ نه غربي و اروپايي و اينا

منم اول فکر می کردم آواتارت یک حیوون هست بعد فهمیدم یک دختر هست

من داشتم می گفتم این دفعه سریال ساختدن توش دختر ها رو بد جلوه دادند زنگ می زنم صدا و سیما هرچی تو دهنم هست میگم ... یعنی ما مشکل دیگه ای نداریم تنها مشکل ما بد بودن زن ها هست

اينا چش ندارن ما رو ببينن

کور بشن ما هم خیالمون راحتره

انشالا

در مجموع کاملا موافقم زینب خانوم. در مورد بد نشون دادن دخترا اگر منظورتون مثلا مادرانه هست که من به شخصه حالم از پسره بیشتر به هم خورد : )