عاشقانه هايم مال تو بود.... خيلي وقت است كمر قلمم را خم كرده ام تا بنويسم از تو و تو نباشي.... بخوانمت و نشنوي.... اما امروز به پاس ميلاد دوباره ات قلمم هم هنوز همانطور استوار از "تو"مي نويسد... ميلاد سروده هاي ناتمامم! ميخواهم تكرارت كنم... بي واژه،بي صدا،بي تاريخ.... ميخواهم سرخط تمام عاشقانه هايم را در تو خلاصه كنم.... چتر دلواپسي ام هم ديگر نمي تواند جلوي ريزش باران اين احساس را بگيرد... من خيلي وقت است خيسم!خيسم از نبودن هايي كه پر از بودن بود... چمدان چشمهايم را كنار تقويمي كه پر است از ميلاد روزهاي پر از تو جا ميگذارم... مواظب اش باش...