از کتاب چرا ادبیات/ماریو بارگاس یوسا/ترجمه عبدالله کوثری.

اگر این آدم‌ها باعث تاسف من می‌شوند تنها برای این نیست که نمی‌دانند چه لذتی را از دست می‌دهند، بلکه به این دلیل نیز هست که معتقدم جامعه‌ی بدون ادبیات، یا جامعه‌ای که در آن ادبیات – مثل مفسده‌ای شرم آور – به گوشه کنار زندگی اجتماعی و خصوصی آدمی رانده می‌شود و به کیشی انزوا طلب بدل می‌گردد، جامعه‌ای است محکوم به توحش معنوی و حتا آزادی خود را به خطر می‌اندازد. در این‌جا می‌خواهم با دلایلی چند این تصور را که ادبیات نوعی وقت گذرانی تجملی است رد کنم و ثابت کنم که ادبیات یکی از اساسی‌ترین و ضروری‌ترین فعالیت‌های ذهن است، فعالیتی بی‌بدیل برای شکل‌گیری شهروندان در جامعه‌ی دموکراتیک مدرن، جامعه‌ای مرکب از افراد .