من پیاده تـو ام تجریشُ شریعتیُ نوابُ هنگامُ شبـآ هنگام تو ام من انقلاب تو ام چمران نَه ... هفتِ تیر خورده یِ توام من به تنهایی تهران تواَم / آهسته پُرسید : ببخشید اسم شما چی بود ؟ 021

این حقشه با لباسش دلمه درست کنی

هنوز تو فاز دلمه درست کردنیا

از بس از این آدم بدم میاد نکبت

از سجاد افشاریان ؟

نه بابا
ار آدم شوهر حوا

آها
خدا از دل حوا بشنوه

خیلی زندگیشون مزخرف بوده

نمیدونیم شایدم خوب بوده

نه بابا یکم فک کن مجبور بودن هم تحمل کنن همهش میگفتن همینه که هست میخوای بخواه نمیخوای برو به درک

خب اونموقع چون جایگزینی نداشتن ب فکرشونم نمیرسیده ک بخوان حسرت بخورن / فک کن اون عکس جفتی دی کاپریو کیت وینسلت جلوی دماغه کشتی تو اتاق خوابشون بود / هی حسرت میخوردن ولی حضور ذهن راجع ب این چیزا نداشتنو راحت زندگی میکردن
در ضمن نه مادر زن داشتن نه خواهر شوهر نه ...

شایدم بد نباشه حق انتخاب نداشته باشی/متفکر شدما

آره یه بار راجع ب این موضوع یه چیزی نوشتم ک الان دقیق یادم نیس چی بود ؟

ولی کلا وقتی حق انتخاب داری خیلی اذیت میشی مثه منوی رستوران ک با دیدن اون همه غذای خوشمزه هر چی ک بخوری حسرت اون یکیا ب دلت میمونه ولی غذائی ک مادرت میزاره جلوت هر چی هم ک باشه تا آخرش با لذت میخوری ،
گاهی دوس داریم دیگران ب جای ما تصمیم بگیرن

ولی من حق انتخاب و دوس دارم انگار همین حسرتا قشنگش میکنه

همه حق انتخابو دوس دارن
ولی گاهی باید مسئولیتشو انداخت گردن دیگران همونجور ک خیلیا خیلی وقتا مسئولیتشو میندازن گردن ما

خو من سلیقه ی کسی و قبول ندارم