آیا ما آنقدری که تو این فضای مجازی دم از مهر و علاقه به والدینمون میزنیم,در واقعیت هم همینطوره؟ مطلب زیر رو بخونین:

مادر: عزیزم میشه بری از سوپری سر کوچه یه ماست بخری بیای؟ فرزند: ااااااه... همش به من میگی!!!! من چرا برم؟!!! خودت برو مادر: عزیزم من پام درد میکنه. پاشو آفرین. الان سفره ناهار رو پهن میکنم. زرشک پلو پختم که خیلی دوست داری آ... فرزند: پختی که پختی! به من چه. من نمیرم. با کامپیوتر کار دارم. خودت برو ..... (چند دقیقه بعد,در [!]بوک یه پست میزاره با این مضمون) ((فرزند: خدا انداخت زير پای مادر بهشتی کز همه چيز است برتر اگر خواهی شوی مهمان جنت نداری بهتر از مادر تو نعمت بود شرط بهشت اين حرف آخر که باشی خاک زير پای مادر......... درود بر تمام مادران ..........))