کـلــاف کــامــوا . . . !

کلاف کاموایی را در نظر آورید که یک شاخه ی پر از خارگل نسترن را در آن فرو کرده اید؛اکنون سعی کنید این شاخه را از آن خارج سازید به گونه ای که نه شاخه و نه کاموا آسیب نبینند؛

تقریبا غیرممکن است،زیرا قطعا تعدادی از خارهای آن شاخه کنده شده

و اندکی از کاموا نیز با گیر کردن به آنها ریش ریش می شود؛

ضمن آنکه زمان بسیار زیادی را باید صرف کرد و حتی ممکن است دست شما نیز آسیب ببیند.

مجددا همان کلاف را در نظر آورید که یک عدد میل بافتنی درون آن فرورفته و در لابلای آن پنهان شده است،حال سعی کنید میل را از آن خارج سازید!

بله در زمانی بسیار کوتاه بدون هیچ زحمت و آسیبی این امر محقق خواهد شد.

مَثَل انسانی که در طول عمر غرق دنیاست و گرفتار وابستگیهای آن،مَثَل شاخه ی خار درون کلاف است؛

این انسان هنگام خروج از دنیا به سختی می تواند از وابستگی های خویش جدا شود و در نتیجه جان کندن برای او بسیار سخت خواهدبود.

ولی مَثَل شخص مؤمن مَثَل آن میل بافتنی است؛گرچه او در دنیاست ولی وابستگی به آن ندارد و از این رو به راحتی از این عالم کوچ کرده و خارج می شود.