زمانی که مدرسه میرفتیم یک نوع املا بود بنام'املا پاتخته ای'در نوع خودش عذابی بود برای کسی که پای تخته میرفت, یه حسی داشت مثل اعدام تو ملا عام و برای همکلاسی های تماشاچی چیزی بود مصداق تفریح سالم'''''

من همیشه میرفتم جلو یه کارای میکردم معلممون خودش بگه بورو بشین یکی دیگه بیاد استاد این بود که خودمو به مریضی بزنم و جلو تخته نرم

علی بیا پای تخته املا بگم

سر درد دارم بخدا خیلی شدید

بازنشر کن دوستان بیان تو بحث

من که فرار میکردم .. خدایی اعدام بود ...
یه معلم داشتیم .. مجبورمون میکرد متن ادبی بنویسیم پای تخته اونم بداهه ..

عجب معلمی بوده باید یه روز این بلا رو سرش میاوردید

ما که زیاد اهل ایجور حرفا نبودیم هر روز با یکی دعوامون میشد و سر یکیشونو میشکوندیم هر روز میومدن خونمون برا شکایت از من به بابام

دیگه تحملش کردیم