حرف های غلام بعد از قطعی شدن جداییش

اگه بخوام بنویسم چند صفحه میشه.. خیلی دلم پره. اولین روزی که به پرسپولیس اومدم شماره 10رو برداشتم. چون میخواستم بهترین باشم براتون. فصل اول جزو 3بازیکن اول نظرسنجی بین شما بودم. ولی بخاطر اینکه نمیشد کارایی که اونایی که میان و میرن رو بکنم و لیدرهارو........... کم کم دیگه هیجکس یه بارم صدامون نکرد. وقتی آقا مهدی تو 90 درباره ی تشویق بازیکنا میگفت داشتم گریه میکردم. خدا شاهده بعد از هر بازی نا نداشتم رو پاهام بایستم. نفسم بالا نمی اومد. چون چه 1 دقیقه چه 90 دقیقه حس میکردم باید تلاش کنم. تا نونی که میبرم خونمون حلال باشه... بخدا قسم قبل شروع فصل عجمان امارات پیشنهادی 3برابر پرسپولیس بهم داد ولی نرفتم. البته پشیمون هم نیستم. چون تو خونه خودمون موندم. امان از این بی مهری بعضیا... تو فینال حذفی دوتا پاس گل دادم بازم تو استادیوم ضدم شعار دادند.. اول فصل درباره ی جدایی یه نفر گفتیم و این شد که مارو چسبوندن به نیمکت و گفتند افت کرده.. وقتی تو [!] بوک به یه ادمین باج ندادم حمله کردید و هر فحشی که دوس داشتید بهم دادید... هیچکس نگفت بعد بازی استقلال 1 دقیقه بی هوش شدم. ولی بخاطر پاس اشتباه و... همه گفتن غلام بازم بد بود! زنده باد همتون که تو این روزا منو تنها نزاشتید. پیاماتون بغضمو شکوند. مثل همیشه پرسپولیسی می مونم... مهم نیست تو 11 نفر یا 30نفر بازیکن پرسپولیس باشم... مهم اینه جزوی از 30میلیون پرسپولیسی دنیام... ببخشید اگه براتون کم بودم. این تیم قهرمان میشه.... دست از حمایت برندارید.