یه وقتائی هست ک آدم حس میکنه نبودنش دیگرانو خوشحالتر میکنه و دست ب هر کاری میزنه تا بودنشو حضورشو موثر نشون بده . دیدید یکی یه جا حس میکنه اضافیه بیشتر از بقیه زحمت میکشه ، کمتر میخوره ، خرج تراشی نداره .... من آدم اینجوری زیاد دیدم / یه همکار داشتیم از اول امسال میخواستن بیرونش کنن و تا آخر شهریور بهش فرصت داده بودن ک یه جا پیدا کنه و بره ... این دو سه ماه آخر ساعت چهار میامد جلوی در تمام اتاقا و با همکارا خداحافظی میکرد ، اونموقع برام این کارش خیلی عجیب بود ، آخرین روز تابستون ک اومد خداحافظی کنه گوشه ی چشماش مرطوب بود قلبم تیر کشید فقط تونستم لبامو جمع کنمو یه حالت ب سمت چپ در بیارمشو همدردیمو نشونش بدم شاید همه اینا سه ثانیه طول کشید ... دیشب ک آخرای کتاب مسخ رو میخوندم گاهی خودمو جای اون گره گوار میزاشتم گاهی این همکارمو ، ولی آخرش دیدم اگه ب من اولتیماتوم میدادن یه روز هم نمیموندم ولی این همکارمون تا آخرین روز شهریور اینجا موند .