زویا پیرزاد تو یکی از کتاباش از عشق یه پسر مسلمون ب یه دختر ارمنی نوشته بود واین ک علی آقا پدر اون پسره بقالی داشته و سواد درست درمونی هم نداشته پا میشه میره خونه پدرو مادر دختر ارمنیه ک هردوشون هم تحصیلات عالیه داشتن ، خلاصه ش اینه که براش پذیرایی میارن و علی آقا میخوره ( بر عکس خیلی از ما ها ک نجس میدونیم غذاها وُ لباساوُ ظرفای اقلیت های مذهبیو) و با احترام ب پدرو مادر ارمنیه حالی میکنه ک پسرش عاشق دخترشون شده و لطفا یه جوری ک شخصیتش خُرد نشه ب دخترتون بگین این عشقو از سر پسرم بندازه و با تشکرو احترام بابت سالهای خوب همسایگی از خونه شون میره بیرون / چیزی ک برام جالب بودهو هست اینه ک اون دختر ارمنیه تعریف میکنه : مادرم تا آخرین روزای عمرش هر وقت یاد علی آقا بقال می افتاد با یه تحسین خاصی میگفت: #شعور ب #تحصیلات نیست