شخصی از امام صادق علیه السلام در مورد آیه ی زیر سوال کرد:

«إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ ثُمَّ ءَامَنُواْ ثُمَّ كَفَرُواْ ثُمَّ ازْدَادُواْ كُفْرًا...»

« كسانى كه ايمان آوردند سپس كافر شدند، سپس ايمان آوردند سپس كافر شدند سپس بر كفر افزودند، در سنت خدا نبوده كه آنها را بيامرزد و نه براهى هدايت كند» (نساء - آیه 137)

حضرت در پاسخ فرمودند:
« این آیه در مورد فلانی و فلانی و فلانی (ابابکر و عمر و عثمان) نازل شده است . که در آغاز کار به پیامبر صلی الله علیه وآله ایمان آورده ، وقتی ولایت بر آنها عرضه شد آنگاه که
پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود:« من کنت مولاه فهذا علیّ مولاه» کافر شدند. سپس با بیعت کردن با امیرالمومنین علیه السلام ایمان آوردند. چون رسول خدا صلی الله علیه وآله درگذشت کافر شدند و به آن بیعت اقرار نکردند سپس با بیعت گرفتن برای خودشان از کسانی که با آن حضرت بیعت کرده بودند، به کفرشان افزودند.پس در اینان چیزی از ایمان نماند.
(اصول کافی - حدیث 1123)