گاهی میخواهی انتظاری از دیگران نداشته باشی تا آرامشی ب دست بیاری ولی نه این محقق میشه نه اون / چوب دو سر سوخت / زندگی ئی ک توش انتظاری نباشه، بالا وپائین نداشته باشه همه ش آرامش باشه به چه درد میخوره؟

اگه منظور همون توقع باشه خب این خیلی خوبه ک آدما از هم هیچ توقعی نداشته باشن آخه توقعات ک یک رابطه رو ب نابودی میرسونه.......

یه وقتی ادم به جایی میرسه که دیگه نه حوصله اعصاب خوردی داره نه تحملش رو....
فقط ارامش می خوای هرجوری شده

تا توقعی هم نباشه روابط آدما باهم موندگار نمیشه...بهرحال باید دلیلی باشه که آدمارو بهم وصل کنه وگرنه هرکس فقط به فکر خودشه

نوشته امیر و جواب من... یعنی حرف از خواستن همو با هم بودن گذشته.
الان فقط به جبر تحمل کردنه...
ولی این ارامش هم کمکی به رفع درد اصلی نمی کنه....

البته این برداشت من از پست بود

خودخواهی و متوقع بودن هر دو سمه واسه رابطه
باران خیلی موافقم اینجور موقعها همون سکوت بهترین گزینست

همیشه نمیشه سکوت کرد یه جایی شکسته میشه که همه چیو خراب میکنی