...................... ((دیدگاه))

پسرك در خانه عريان شده پدر در تاريكي بي اينكه هيچ چراغي روشن كند نشسته بود و به اطراف نگاه مي‌كرد.

كورسوي چراغي در خيابان كمي اتاق را روشن مي‌كرد و باز تاريك مي‌شد و پسرك همچنان مي‌نگريست نيمي از اتاق مانند ظرفي غير اندوده بود كه فقط با دقت مي‌توانست اضلاع آن را ببيند و نيمي ديگر همچون تمام عالم در ابتداي بيداري در هنگام باز كردن نيمه اوليه چشم تاريك و روشن بود.

كمي فكر كرد و خاطرات تلخ و شيرين را مرور كرد، خاطراتي كه همچون شيريني براي او مزه داشت و برخي از خاطرات كه همچو ميله‌اي كند از سينه او گذر مي‌كردند و اورا دردي عجيب در قسمت سينه به او دست مي‌داد.