بہ قول خودش صــــد تا دوست دختر سانتال مانتال داشتـــــ ! مادرش اصرار داشتـــ زטּ بڪَـیره ، بلاخره همـ قانعش ڪرد ! مامانش همـ شروع ڪرده بود به خواستڪَـارے رفتـטּ ولے هر جایے یہ مشڪلے بود و نمیشــــد ! یہ روز نشستیمـ ڪَـفتیمـ اے بابا چے شد پس ڪے زטּ میڪَـیرے؟! خندید ، ڪَـفتــــ : چہ مےدونم بابا زטּ ڪَـرفتـטּ به مـــا نیومده ! ڪَـفتیمــ بابا تو ڪہ ایـטּ همہ دوست دختر دارے یڪے از همینـــا... وسط حرفمــ پرید ، ڪَـفتـــ : نہ دیڪَـہ نشـــد ! مـטּ زטּ #نجیبـــ مےخوامــ ! نہ ایــטּ عروسڪا ڪہ هر روز اسبابــــ بازے یہ نفر میشــטּ ...