دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

دلم که برایت تنگ می شود قرآن قهوه ای را برمی دارم و دلتنگی هایم را بر برگ برگش گریه می کنم ، دلت که تنگ می شود ابرها را با حرص بر هم می کوبی و باران می شود بهانه ی این همه ، چقدر دور شده ایم از هم ،من گریستن را از یاد برده ام و تو را ، خدایا مگر رسم هم بی وفایی است؟


بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)