@حسین ابراهیمی شیرینی دین رو چطور میخواید بچشانید؟؟؟؟

و تعریف کردن از زیبایی های اون....

اول باید بدونیم چیه تا بتونیم عمل کنیم در صورتی که شیرین نباشه که عمل نمی کنیم و چطور میتونیم از زیبایی چیزی بگیم قبل از اینکه زیباییشو درک کنیم

من خودمو گفتم...اگر بتونم خودم خوب به اون عمل کنم و در عمل و احساسم جریانش بدم اونوقت اول خودم شیرینیشو درک می کنم و دوم هر کس که این احساس و این عمل بهش منتقل میشه...

چطور تو احساس میخواید جریان بدید؟ خوب عمل کردن به دین چه شیرینی میتونه داشته باشه؟ اگه در شما باشه چطور ممکنه به دیگری منتقل بشه؟

ببینید دین ما روشی برای امنیت خاطر و زیبایی رفتاره به صورتی که شاید بتوان یکی از معجزات بزرگ پیامبر اسلام رو اخلاق ایشان دانست که بسیاری با این روش و دیدن این خلق مسلمان شدندند و رو به سوی اسلام آوردند ،شیرینی دین در این است که من طلبه وقتی به وظایف دینی خودم درست عمل می کنم می بینم که در بین دیگران و غریبه و آشنا عزت و محبت پیدا می کنم که این وعده خداست و می بینم که خدای عزیز دعای منو مستجاب میکنه و در جایی که نیاز به چیزی پیدا می کنم و راه بر من بسته میشه راه رو به طرز اعجاب آوری بر من باز میکنه....شیرینی دین شیرینی یاد خداست برای عاشقان او همان خدایی که جمال و کمال مطلق و بی نهایته و نهاد بشر با او یک ارتباط عمیق داره...

بازم یه تجربه شخصیه که در کام شما شیرینه نه دیگری ... یعنی خدا اگه به من اون چیزی رو که میخوام نده شیرینی دین رو نمیچشم شیرینی ارتباط با مبدایی متعالی رو نمی چشم؟

دين مثل يك قطعه گمشده از پازل وجودي ماست اما اون موقعي از اون لذت مي بريم كه اونو درك كنيم و نياز وجودي خودمونو با اون براورده كنيم...