دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

@๖ۣۜรнαz∂є α∂яιαη ‌-وحش ...تو گلوش‌ شکسته‌ ، خیلی‌ وقته‌ رفته‌ از یاد باوقارِ جنگل‌ ، پُشت‌ِ میله‌های‌ فولاد روی‌ یالای‌ بلندش‌ ، سایه‌ی‌ ‌ نشسته‌ نا نداره‌ که‌ بغرّه‌ شیرِ پُر غرورِ خسته‌ خسته‌ از دوری‌ چشمه‌، خسته‌ از این‌ ‌ِ تنگ‌ غربت‌ِ ‌ُ ریخته‌ تو دوتا چشم‌ِ عسل‌ْ رنگ‌ نمی‌دونه‌ چرا اینجا همه‌ میله‌ها بُلندن‌ آدمای‌ پُر هیاهو به‌ سکوت‌ِ اون‌ می‌خندن‌ ‌-وحش‌ِ شهر ما، یه‌ ماهه‌ هیچی‌ نخورده‌ آدما! نعره‌ کن‌! شیرِ قشنگم‌! چرا بی‌ صدا نشستی‌؟ نعره‌ سر کن‌ تا بدونن‌ که‌ هنوز تو زنده‌ هستی‌! نکنه‌ غرورِ جنگل‌ تو دلت‌ نمونده‌ باشه‌! نکنه‌ سکوت‌ِ اینجا صدات‌ُ سوزونده‌ باشه‌! یادِ این‌ آدما بنداز که‌ تو اون‌ شیرِ بزرگی‌! حریف‌ِ صد تا پلنگی‌ ، حریف‌ِ یه‌ گلّه‌ گرگی‌! نعره‌ کن‌ ! شیرِ قشنگم‌ ! چرا بی‌ صدا نشستی‌؟ حالا که‌ موقع‌ خواب‌ نیست‌ ، واسه‌ چی‌ چشمات‌ُ بستی‌؟ شیرِ پیرِ باغ‌ وحش‌ِ شهر ما، دیگه‌ دِق‌ کرده‌ وُ مُرده‌ آدما

1390/12/08 - 18:11 در یغما گلرویی
2 ديدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)