اتاق من رو به آفتابه... صبح که می شه، آفتاب از تو پنجره می آد تو اتاقمو ، به آرامی منو از خواب بیدار می کنه....بعدش می ره... این اتفاق خیلی بهم کمک می کنه چون باعث می شه به کارام برسم و خواب نمونم... ولی من اصلا نبودنشو حس نمی کردم...شاید چون درگیر زندگی می شدم... اما چند وقتیه که اوضاع تغییر کرده... من تا خود سحر بیدارمو سپیده دم که می شه، آفتابو به آرامی بیدار می کنم. دستشو می گیرم می آرمش تو اتاقم...و باهم، تو یه تخت می خوابیم... دیگه قدرشو می دونم...دیگه نمی ذارم بره... #پیشم-بمون
1390/12/27 - 02:46 توسط موبایل در
بی مخاطب