... !

کسی ازما نمی پرسه که بهارمون کجاست
خندۀ سبز بهارکجای گریـــــــه های ماست

کسی از ما نمی پرسه که کجــــای جاده ایم
بــین این همه سوار چرا هنوز پـــــیاده ایم

کسی نیست نشون بــده نشونی ســــتاره رو
به دل مایـــــاد بده تولـــــــد دوبــــــاره رو

تقویم کهنه روباید ببندیم بازم باید دروغکی بخــــــنــــدیــم
بهاردارهپا می ذاره توو خونه حنجرۀ قلب ما کی می خونه

یکی باید واسه ما بهارو معنا بکنه
سفرۀ گمـشدۀهـفت سینو پیدا بکـنه

یکی باید بیاد و بگه بهار چه رنگیه
بگه که تحویل سال چه لحظۀقشنگیه

یکی باید بیاد و سین سکوتو بشکنه
رمز قد کشیدنو تو کوچه فریاد بزنه