ألا یا أیها السّاقی! أدر کأساً وناوِلها! / که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکل‌ها //// به بوی نافه‌ای کآخر صبا زان طره بگشاید / ز تاب جعد مشکینش، چه خون افتاد در دل‌ها! //// به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید! / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها //// مرا در منزل جانان چه امن و عیش , چون هر دم / جرس فریاد می‌دارد که «بربندید محمل‌ها» //// شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل / کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها؟ //// همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخِر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها؟ //// حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ! / متیٰ ما تلق من تهویٰ، دعِ الدنیا و اهملها @Hami