سینما، سیاست، پیوندتان مبارک...(درباره نوروز پرحاشیه سینمای ایران)

گشت ارشاد با فروشی بالای 50 میلیون در روز به ناگهان باید متوقف می شد تا خاطره توقیف فیلم مارمولک از روی پرده 8 سال بعد زنده شود. پوسترهای گشت ارشاد پاره شد و فیلمی که در آخرین شب اکرانش حدود 15 میلیون فروش در سینما آزادی داشت و تا ساعت 2:45 بلیت فروخته بود در نیمه شب شلوغ سینما آزادی از پرده این سینما خداحافظی کرد تا از فردا فیلم های تکراری اسفند ماه جایش را بگیرند.

سعید و ساعد سهیلی در کنار پوستر فیلم گشت ارشاد برای فیلم پر فروششان فاتحه خواندند و در نهایت رای به توقف اکران گشت ارشاد و خصوصی داده شد.

"گشت ارشاد" در سینماهای باقی مانده مخاطبان بیشتری پیدا کرد و "خصوصی" که خیلی خوب نفروخته بود روند رو به رشدی پیدا کرد

در سایت های سینمایی مردم به حمایت از عوامل فیلم "بوسیدن روی ماه" پرداخته و ناراضی بودن خودشان را از اکران خارج از نوبت "نارنجی پوش" نشان دادند و نظراتی چون "درود بر اسعدیان" و "تاسف برای مهرجویی" هم دیده می شد!!!

به نظرم اگر چنین جوی برای "قلاده های طلا" به راه می افتد علتش این است که وقتی قبول داریم فیلم سیاسی جناح دارد و موافق و مخالف دارد باید اجازه بدهیم فیلمی ساخته شود که باب میل مخالفان این فیلم هم باشد و نمونه اش شاید "خیابان های آرام" باشد.
اینجاست که می فهمیم سایه سنگین سیاست بر سینما افتاده است و تصمیماتی خارج از سینما برای سینما گرفته می شود.
نمی دانم یادتان هست که فدراسیون فوتبال ایران به دلیل تصمیمات سیاسی که برای فوتبال گرفته می شد مدتی تعلیق شد یا خیر.
حس می کنم کاش چنین نهادی مثل فیفا برای سینما هم وجود داشت و ما تعلیق می شدیم و از حضور در فستیوال های خارجی محروم می شدیم ،هرچند که در آن صورت شاید مسئولین خوشحال هم می شدند و می گفتند آنهایی که ما را تعلیق و تحریم کرده اند ضرر خواهند کرد نه ما!!