damla: يا تاوان وفاداريم اين است كه هميشه بسوزم و بسازم و تنها بمانم . براي كسي كه خود سمبلي از ليلي مي دانست و از درون بويي از سنت و زيباي عاشقي نبرده بود ، سنتي كه در انوقت ليلي و مجنون به ان قسم مي خوردند و پيوند عشق مي بستند ، هيچ چيز ياري گسستن اين عشق را نداشت ، نفرين بر تو و قلب يخي ات كه درون ان حتي گرماي عشق اتشين و مجنون وار من هيچ اثري نداشت ، عاشقم كردي و در باغ سبز نشانم دادي و مرا با خود به دنياي رويايي پر از زيبايي هاي عشق بردي ولي وقتي چشم باز كردم و حقيقت را يافتم چيزي جز كوله باري از پشيماني و ياس و ناميدي از بي وفاييت و دورنگي و رنگ و ريايي تو نبود.