نوشوی اوجور که بگوم دوز ببورده می دیله بخوشتی دریا موسون.غم هدایی ککائیله
لیله کوگوف.سیا ابرون.نخان بشون بخالی تی همره بوکه گوییم آسمون هچی ناله
نبی تو که به ایی زاکون سوجه ی ویجه ی بکونن؟ تو نیسی کی خابدوجه می پاره زنبیله
تی اخم و توره تی خنده.موسونجی بوهمه عشق تی دم دوراگوده امی کو گه جی ازازیله
تی دیل بو که همه گنده واش.سبزی داشت نگوده وانشینیم او وارنگو و هیله
تی راشی بال فرشته نه کو ایسه خاکی تی خونه وادی نیه.همه گیلون دیله!