تفسیرغزل سوم #حافظ:اگر آن ترک #شیرازی به دست آرد دل مارا/به #خال-هندویش بخشم سمرقند وبخارا را(دیدگاه)

این غزل عاشقانه است ولی بیت چهارم یک بیت مستقل وعارفانه است.
بیت اول:هرچه داشته باشم فدای معشوق می کنم،وسمرقند وبخارا در آن روزگار یعنی مجموعه بزرگی از قدرت وثروت
بیت دوم:ساقی شراب باقی مانده را هم بیاور که چنین جای مناسبی برای می زدن را در بهشت هم نخواهی یافت.
بیت سوم:وای از دست این زیبایان شیراز که چه دلرباهایی دارند
بیت چهارم:عشق ناتمام تعبیری است برای عشق ورزیدن کسی که خود نزد معشوق جایی ندارد.این بیت چهارم در این غزل تفسیر عارفانه می پذیرد وجمال یار را به معنی جمال محبوب ازلی می توان گرفت.
بیت پنجم:قصه یوسف وزلیخا.از پرده عصمت برون آمدن زلیجا هم اشاره به این نکته که زلیخا هنگامی که به یوسف عشق می ورزید،هنوز همسر فرمانروای مصر بود.
بیت ششم:دشنام یا نفرین معشوق،حافظ را از عشق ورزیدن باز نمی دارد،چرا که باز بی توجهی از جانب معشوق است.
بیت هفت وهشت:مخاطب این ابیات هر کسی است که راز دهر را می جوید ومی خواهد به حکمت این معما را بگشاید و نمی تواند.
بیت نهم:خطاب به خود حافظ است.تعبیری است برای شعر خوب گفتن.