منزل داره ناهار حاضر میکنه که بریم در دامونِ طبیعت میل بفرماییم! ... آه شوماها یادتون گرامیِ !! #بعله!

چـــِـرِ ؟؟؟

من بیچاره تنها و بی کس در گوشه ی سرد اتاق نشسته ام ! چشم به راه مقداری نان !
بعد تو میری بیورن تنها تنها غذا میخوری /!؟ داشتیم ؟!؟! داریم اصلا ؟!؟

منم موخام

نوش جان . . . از گلوت پایین نره

من که تنها نمیرم ! همیشه با مامان اینا میرم گردش و تفریح ...
توام خو پیشنهاد بده برین دامونِ طبیعت، همون ناهارِ ظهرتون رو اونجا بخورین!

علیییی : باش تا برسه

لاو : آقو قبلا تست کردم ... عجیب دلچسب میشه این مواقع!

برای رفتن به دامان طبیعت اولا ماشین میخواد ..
دما غذام خیواد .. سوما پول میخواد
آخر از همه ام طبیعت میخواد ...

جدیدا منزل هم میتونه ناهار درست کنه چقدر تکنولو‍ژی پیشرفت کرده هاااا

منم قراره با دوستام بریم کنار دریا . . .

رضا ؛ اولا ، دوما ، سوما
چهارما خدمتت عارضم کهههه ؛ میشه جایی دارُ درخت نباشه ؟ داریم اصن؟ ... وقتی ناهارت رو ببری بشینی تو پارک یا جنگل بخوری چه خرجی برات هس؟


علیرضا ؛ آرهههه ... لامصبیِ اصن !

لاو : لبِ کارون ؟

عرض کردم شما تشریف بیار تهران ی دونه درخت سالم پیدا کن که زیرش خالی باشه

نوش جونت جوجو

فريبا ايشالا موهات بريزه عوضش سيبيلات بيشتر بشه

رضا رو ولش كنين اين مشكل عصبي داره جن تا شكست عشقي خورده شديد

رضا ؛ تهران؟ ها؟ چی هس؟ ...

فـرهاااد ؛ میسیییی فراوووونی

علی ؛ بروووو اصن

علی خدا از باعث و با نیش نگذره که یکیش تو باشی

چی میگین شوماها باووو ؟؟؟

نه خانومی لب خزر

فريبا دندوناتم بريزه زمين دونه دونه دونه الهي مخاطبت كجل بشه.
رضا ميكما? رضا ميكما زن داري تو سايتم مياي نذار بكم

علی میگماا خفاش شب تویی ..دخترای جوونو گول میزنی
لاو لورن خیلی آشنا میزنی به جون خودم

چطور داداش رضا؟

نه رضا نكوووووووو ياه ياه.
رضا نذار بكم بابات منافقه

مرسی ... احیانا اسم شما سیاوش نیست که /!؟
علی کونوشما اولان

لاو ؛ ما با لب خزر یه ساعتی فاصله داریم؛ فعلا همین جنگل دَم دس تره!

علییی ؛ مخاطب ندارم ! حیف شد!

رضا ؛ خخخخ ... داغونن اصن

اوخي مخاطب بيا بيدا بكنيم واست حيفه كجل نشين.

نه دادا سیاوش نیستم . . . جوجه: بچه کجایی؟

علییی : نه مرسی!

لاو: گرگان

بچه ها وقتِ اعزام. ... خوش باشین ... یاحق

خوش بوشی . . . خداحافظ

خوش بگذره ...خداحافظ !

اوخي مواظب خودت باش