رحیم قبر کن وقتی قبر دخترک شش ماهه ی رقیه کل را می کند،یک ظرف سفالی پیدا کرد.پیدا شدن ظرف سفالی همان و زیر و رو شدن قبرستان بچه ها همان.اول اهالی روستا تپه ی قبرستان را زیر و رو کردند، بعد غریبه ها و آخر سر سازمان میراث فرهنگی.استخوان های سالم مانده ی بچه ها را دورریختند و شنیدند که جنازه ی شش ماهه ی رقیه کل را سگ ها خورده اند. کار و کاسبی کریم عتیقه خر سکه شد.تا پلیس بجنبد، بعضی از عتیقه های چندهزار ساله از مرز هم رد شد.

زن رستم گاو کش که شش تا از بچه هایش در قبرستان بچه ها خاک شده
بودن، اولین کسی بود که صدای گریه ی دسته جمعی بچه هایی را شنید که
هیچ کس آنها را نمی دی.بعد از آن اهالی روستا اول در حمام کهنه، بعد در
تکیه و آخرسر در کوچه پس کوچه های روستا، صدای گریه ی بچه ها را
شنیدند.ابتدا مردم صدای گریه ی بچه ها را فقط شب ها می شنیدند، اما
خیلی زود کوچه های روستا در روز هم از صدای گریه ی بچه ها پر شد.زن
رستم گاو کش شب ها در حیاط شان راه می رفت و لالایی می خواند و روزها،
سینه اش را بیرون می آورد و در کوچه ها می دوید و قربان صدقه ی بچه ها
می رفت بلکه شیرش را بخورند.زن رستم گاو کش را که به شهر بردند، رستم
و بچه هایش هم از روستا رفتند.بعد از زن رستم گاو کش، نوبت رقیه کل
بود.رقیه شب و روز توی کوچه های روستا با گوش بسته راه می رفت و به
سگ ها سم می داد. تنها کسانی که صدای بچه ها را نمی شنیدند، کریم
عتیقه خر و زنش بودند که هرگز بچه دار نشده بودند.به شش ماه نکشد روستا
خالی شد.آخرین نفر، رینت زن کریم عتیقه خر بود.زینت بعد از آن که دست
تنها کریم را کفن و دفن کرد از روستا رفت.او قسم می خورد موقع شستن
جسد کریم،جای ده ها دست کوچک را روسی گردن کریم دیده است.