بخشی از مناجات شهید دکتر چمران

خدایا!
هدایتم کن!
که ظلم نکنم، زیرا می‏دانم که ظلم چه گناه نابخشودنی است.

خدایا!
نگذار دروغ بگویم، زیرا دروغ ظلم کثیفی است.

خدایا!
محتاجم مکن که تهمت به کسی بزنم، زیرا تهمت، خیانت ظالمانه‏ای است.

خدایا!
ارشادم کن که بی ‏انصافی نکنم، زیرا کسی که انصاف ندارد شرف ندارد.

خدایا!
راهنمایم باش تا حق کسی را ضایع نکنم، که بی‏ احترامی به یک انسان، همانا کفر خدای بزرگ است.

خدایا!
مرا از بلای غرور و خودخواهی نجات ده، تا حقایق وجود را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم.

خدایا!
پستی دنیا و ناپایداری روزگار را همیشه در نظرم جلوه‏ گرساز، تا فریب زرق و برق عالم خاکی، مرا از یاد تو دور نکند.

خدایا!
من کوچکم،
ضعیفم،
ناچیزم،
پرکاهی در مقابل طوفان‏ها هستم،
به من دیده‏ای عبرت‏ بین ده، تا ناجیزی خود را ببینم و عظمت و جلال تو را براستی بفهمم و به درستی تسبیح کنم.

خدایا!
دلم از ظلم و ستم گرفته است، تو را به عدالتت سوگند می‏دهم که مرا در زمره ستم‏گران و ظالمان قرار ندهی.

خدایا!
می‏خواهم فقیری بی‏‏ نیاز باشم، که جاذبه‏ های مادی زندگی، مرا از زیبایی و عظمت تو غافل نگرداند.

خدایا!
✧خـــوش دارم گمنـــــام و تنهـــــا باشم، تا در غوغـــای کشمکش‏هـــــــای پــــوچ مـــدفون نـــشوم.✧

خدایا!
دردمندم،
روحم از شدت درد می‏سوزد،
قلبم می‏جوشد،
احساسم شعله می‏کشد،
و بندبند وجودم از شدت درد صیحه می‏زند، تو مرا در بستر مرگ آسایش بخش.

• خسته ‏ام،
• پیر شده ‏ام،
• دل‏شکسته‏ ام،
• نا امیدم،
• دیگر آرزویی ندارم،
• احساس می‏کنم که *این دنیا دیگر جای من نیست...
• با همه وداع می‏کنم...
و می‏خواهم فقط با خـــدای خـــود تنـــها باشم.

خدایا!
به سوی تـــو می‏ آیم،
از عالم و عالمیان می‏ــــگریزم،
تو مرا در جوار رحمت خود سکنـــی ده ...