باران

باران می بارد .

من جای خالیِ تو را از یاد برده ام

و حضورِ تو را , هیچ آرزویی در بر نمی گیرد .

من هنوز باران را دوست دارم

عشق را ... گرمای دستی را ...

دستانی را ... .

...

تو نیستی و نبودنت دیگر چیزِ غریبی نیست

و هیچ توهّمی , حضورِ تو را مکرر نمی کند .

...

باران می بارد ,

دستهایش را می خوانم ,

گرم است ...

دیگر گرمایِ تو از خاطرم رفته است عزیزم ... عزیز ترینم ...

...

باران می بارد

و من دیگر به یادِ تو لبخند نمی زنم

انگار تو از هزاره ی قبل بوده ای

انگار ... تو هیچ گاه نبوده ای ....

...

باران می بارد

عشق , یادش زیباست ...

و بارانِ بهاری مرا عاشق می کند ,

با تو

بی تو ... !