سلام به بروبکس مبتلا به دود و دم و درد و .... تو این پست میخام یه گروهی که تو دوران دانشجویی با چند نفر از دوستای عزیزم ( که همشونم اهل دود بودن) تشکیل دادیم معرفی کنم . اسم گروه هستش ASAD که مخفف انجمن سیگاریهای دانشگاه هستش . واسه خودمون همه چی داشتیم ... کمد مخصوص سیگار, مرامنامه و ... حتی شاعر هم داشتیم. شعری که در ادامه میزارم اثر همین دوست شاعرم علی رضا هستش. راستی لینک وبلاگمون رو هم میزارم .

از ازل چون مه و خورشید و فلک، کار گرفت

چرخ چرخید و "اسد" نقطه ی پرگار گرفت



یارِ عاشق کُش ما بند کمانش زه کرد

دود و دم در همه دم، گِردِ گرفتار گرفت



چون نپیچید کمند و نگشود از گیسو

دستِ بی زلف، فقط از ته سیگار گرفت



"ساقی و جام" چو غم را نتوانست نشاند

شیوه ی "عاسد و قاشق" دل خونبار گرفت



عاسدِ بزمِ اسد، ساغرِ آتش می داد

تا که جان نیز در آن شعله ی بسیار گرفت



دل و جان سوخته بودم به غم دین، اما

نه چنین سوز و گدازی که به اینبار گرفت



خرمن هستی ما سوخت وخاکستر شد

لیک در دل نه قراری به وفا "یار" گرفت



گفتمش عاسدِ شیرین سخنِ شهر آشوب

کِی ز جامت قدحی با من بیمار گرفت؟



گفت: «پیروز پناهان» سخنت کوته کن

نیستی چون ز "اسد"، دعوی تو جار گرفت!

شاعر : علی رضا پیروز نیا